COMPO

ไม่นานมานี้(หมายถึงตอนปิดเทอม) อ.ฝนชวนไปดูบ้านแหละ (ชวนคนอื่น แต่ขอไปด้วย) เป็นบ้านที่เค้าจ้างอ.พิรัชออกแบบ อ.ฝนก็เป็นผู้ช่วยเค้า ประมาณนั้น เปิดบริษัทชื่อสถาปนิกตะวันออก... ไม่ค่อยแน่ใจ แต่น่าจะเป็นชื่อนี้ เพราะอ.ฝนบอกว่าชื่อนี้บ่งบอกลักษณะงานมากๆๆๆๆๆๆๆ

เริ่มก่อนๆ บ้านนี้อยู่ระหว่างสถานีอารีย์กะสะพานควาย ตรงปากซอยมีเซเว่น แต่จำไม่ยักกะได้ว่าซอยอะไร แต่ว่าเลี้ยวแล้วตรงไปหน่อยเดี๋ยวเห็นบ้านปั๊บก็รู้ปุ๊บเลยว่า บ้านหลังนี้แหงมๆ ดูข้างนอกเห็นเป็นสองหลัง แต่มีอีกหลังนึงแอบๆ อยู่ข้างใน เป็นไซต์ลึกสัก 50 เมตรมั้ง หน้ากว้างติดถนนนิดเดียวเอง 15 เมตร แล้วแบ่งที่ดินออกอีกเป็นสองแปลง คือบ้านเป็นของแม่ กับลูกสองคน ก็แบ่งที่ดินเพื่อจะให้ลูกไป แต่ว่าลูกคนนึงได้ที่ตาบอด ก็ต้องทำภาระจำยอม ตัดถนนเข้าที่ไป

อันนี้เป็นบ้านหลังสุด อ.พาไปดูก่อน อันนี้รู้สึกว่าเจ้าของบ้านจะชอบสไตล์อังกฤษ ก็เลยทำอินทีเรียเป็นแบบอังกฤษๆ มีเรือนของแม่เห็นตรงกลาง เรือนแม่นี่พอเปิดไปก็เห็นเป็นสวนเล็กกระจิดริด หลังสุดเลยก็เป็นบ้านของลูกอีกคน อันนี้เค้าชอบแบบออสเตรเลี่ยน โมเดิร์น

ถึงจะเป็นสามหลัง อ.บอกว่าใช้วิธีจัดกลุ่มโดยผลักส่วนบริการ พวกครัว ห้องน้ำ เอาชิดๆกันไปกองไว้ด้านนึง แล้วก็มีแนวทางเดินที่ตรงกันหมดเลย ยกเว้นส่วนบันไดของเรืือนหลังสุด ที่มันเบี้ยวไปหน่อย แล้วส่วนพักผ่อนก็หันเข้าสวนเล็กๆ ที่ว่า แต่ว่าจะมีบางส่วนของเรือนหลังที่มันหันเข้าบ้านข้างๆ ก็เป็นบ้านของน้องชายนี่แหละ แต่ว่ามีวิวสวน ก็ยืมมาใช้หน่อยนึง

รุปก่อนให้ดูเป็นส่วนนั่งเล่น(มั้ง) ทีนี้เป็นส่วนกินข้าวที่เป็นโถงสองชั้น ส่วนที่นั่งเล่นเป็นชั้นเดียวบีบมุมไปที่สวน ส่วนอันนี้เป็นโถงสูง มุมก็ขึ้นท้องฟ้าหน่อยนึง แล้วมองมาก็เจอเรือนของแม่ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นของทั้งสองส่วนก็จะต่างกันไป(อ.ว่างั้น) 

ว่าแล้วก็ขึ้นบันไดมาชั้นสอง เป็นชั้นห้องของพ่อแม่ ก็เป็นทางเดินแบบสะพาน คือเจาะช่องที่พื้นด้านข้างๆ เดินไปก็เสียวตกไป แล้วก็ลดพื้นลง คนก็เดินระวังมากขึ้น พอจบทางเดินนั่นก็จะมองเห็นที่กินข้าว double space ที่ว่า แล้วก็มีหน้าต่างด้วย(อย่างที่เห็น) ที่มีหน้าต่างเลยทำให้รู้สึกว่าได้ที่แบบ "กึ่งในกึ่งนอก" อย่างเราปกติถ้าเปิดหน้าต่างก็คิดว่าจะเปิดออกไปนอกบ้านใช่ป่ะ แต่นี่ถึงเปิดออกมาก็ยังเป็นในบ้านอยู่ แต่มองออกไปก็เห็นท้องฟ้าอยู่ดีอ่ะนะ

อันนี้วิวห้องพ่อแม่ ที่แปลกอย่างนึงคือพอมองออกไปดูหลังคาแล้วเห็นว่าเสามันจบแค่ชั้นสอง แล้วหายไปเลย คือเสารับหลังคามันลงมาถึงแค่คานชั้นสองแล้วก็หายไป ที่ระเบียงนี่มองลงมาก็เห็นสวนเหมือนกัน ส่วนหลงคาเรือนแม่ใช้กระเบื้อง neustile สีขาว แต่ว่ามันไม่มีรุ่นสีขาว ก็ใช้วิธีทาสีกระเบื้องเอา เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าทำได้ด้วย!!! แล้วก็โชว์โครงสรา้งหลังคาแบบที่อ.ชอบทำ 

เห็นตัวเรือนอีกอันด้วย กะยึกกะยือแบบนี้แหละ เป็น self-shading หักมุมกันแดดกันเอง หลังคาก็เป็นหมาแหงน metal sheet มียื่นออกมาเป็นแผงกันแดดอลูมิเนียมด้วย 

อันนี้ชั้นบนสุดของเรือนแรก เป็นระแนง ตอนเย็นๆ เอาไว้จัดงานเลี้ยงได้ ข้างๆ ก็มีห้องเตรียมงานด้วย แต่อ.บอกว่าตอนแรกจะเอาไว้ตากผ้า เหมือนเป็นความต้องการเลยว่าขอที่ตากผ้าเยอะๆ ก็สมควร เพราะว่าตู้เสื้อผ้ามันยาวมากกกกกกกกกก ใหญ่จริงๆ

เรือนนี้คนไม่ค่อยชอบกัน ก็ไม่แปลก คือรู้สึกว่ามันพิลึกตรงอินทีเรียแบบอังกฤษนี่แหละ ดูประดักประเดิดชอบกล อ.บอกว่าบ้านหลังนี้แก้บ่อยมากกกกๆๆๆๆ แก้แล้วแก้อีก แล้วเค้าก็หิ้วหนังสือมาด้วย ประมาณว่าอยากได้แบบนี้ๆ งานก็ดูไม่ค่อยลง เหมือนติดหนังสือมากไปหน่อย มุมบางมุมนี่เหมือนในนิตยสารเลย แต่ว่าที่ดีๆก็มีนะ อย่างส่วนครัวนี่น่าสนใจมากเลย 

ส่วนต่อไปก็เป็นเรือนของแม่ วิวสวยสุด เห็นสวนหมดเลย เป็นเรือนสวยๆๆๆๆ ดีเทลยุบยั่บ อย่างหน้าต่างก็ใช้ดีเทลแบบโบราณ ตอนนั้นไปเห็นที่สวนสมเด็จย่า คือหน้าต่างเกล็ดไม้ที่เปิดปิดได้ เรือนนีเไม่มีไรมาก เปิดมาก็เป็นห้องนอนเลย แล้วก็แบบโบราณๆ ตอนไปดูอ.ก็บอกว่าอย่าไปแตะไรมาก มันแพงเดี่ยวพัง... 

อันนี้เป็นจุดเด่นของอีกเรือนนึงเลย คือระเบียงชั้นสอง อันนี้มองไปอีกด้านจะเป็นบันได เค้าบอกว่าเวลาอยู่บนระเบียงแล้วมองคนเดินขึ้นลงบันไดมันเป็นความรู้สึกที่ประหลาดดี ตอนนั้นลองให้เพื่อนมาเดินขึ้นๆลงๆ ดูก็เออ.. น่าสนใจดีล่ะ

 บ้านหลังนี้เป็นแบบออสเตรเลี่ยนโมเดิร์นอย่างที่ว่า แล้วก็ไม่ค่อยแก้แบบอะไรมาก ก็เลยดูโอเคๆ ลักษณะก็เป็นพื้นที่ที่ดูเลื่อนไหลๆ เหมือนกัน อ.บอกว่าบ้านนี้ขโมยคงไม่อยากเข้า เพราะเข้าแล้วมันก็รู้กันหมด มีเจาะช่องเชื่อมห้องต่างๆ ในบ้านด้วย รึอย่างส่วนลอฟท์ของบ้านนี้มีกระจกเงาแต่งตัว ที่มองมุมดีีๆ จะเห็นระเบียงกับวิวด้วย เจ๋งดีๆ 

อันนี้เป็นวิวที่ไปขโมยเค้ามา 

อีกดีเทลนึง คือหลังคามันเอียงใส่บ้านอีกหลัง เค้าก็กลัวว่าเวลาฝนตกน้ำมันจะไหลใส่หลังคาบ้านเค้า อ.เลยทำค้ำยันที่ต่อเหล็กแผ่นที่ชี้ให้ดู อันนั้นเค้าเอาไว้หยุดน้ำฝนที่ไหลลงมา ใต้หลังคาก็เป็นระเบียงที่ไม่สูงมาก ก็ไปยื่นได้ มีติดหัวนิดหน่อยที่อ.ก็บอกว่ามันไม่แย่ขนาดนั้น ถ้ามันติดหัวแล้วไม่มีใครบ้าไปเดินหรอก แล้วหลังคาก็เย็นๆ ดี เป็น metal sheet บางคนบอกว่าหลังคาแบบนี้ร้อน คือถ้าไปจับมันนี่ร้อนมากเลยละ แต่ันดูดความร้อนหมด แถสนั้นก็เย็นสบายดี แถมพอเย็นมันจะเย็นเร็วมาก เวลาฝนตกหนักๆ ดังป๊องแป๊งๆ เปิดหน้าต่างฟังเสียง ก็ดูโรแมนติกดีนะ 

อันนี้ยังอยู่ในบ้านนะ แต่เห็นมั้ยว่ามีหน้าต่างที่เปิดออกไปแล้วก็เจอผนังอยู่ดี อันนี้มองลองไปก็เห็นกระเบื้องหลังคาด้วยนะ ตอนแรกถามว่ายังงี้ยุงไม่บินเข้าหมดรึ อ.บอกว่าเป็นเกล็ดไม้ แต่ว่าติดกระจกไว้ละ ยุงไม่เข้าหรอก

 โฉมหน้าอ.พิรัช กับอ.ฝน