COMPO

หลังจากอ่านบลอคฉิ่นที่ลงเรื่องเจ้าชายน้อย (แล้วมันก็หายวับไปแล้ว) ก็เกิดอาการคันมากกกกกกกกกกก.... อยากอ่านสุดๆ วันนี้มีเวลาว่างมาก เลยไปเดินสยาม ตามหาหนังสือเจ้าชายน้อย ปรากฎว่าตอนนี้ทั้งสยามมีขายอยู่ไม่กี่ที่เอง คิโนะก็หมดไปแล้ว มาบุญครองก็ไม่มี สุดท้ายเลยไปที่ศูนย์หนังสือจุฬาฯ ที่สยาม เลยสอยมาได้เล่มนึง ก็นั่งอ่านๆๆๆๆ ตอนนี้ก็อ่านจบละ

ที่จริงรู้จักเจ้าชายน้อยเป็นครั้งแรกตอนที่ลง a day (เก่าโคตรรรรร!!!!!!!) แต่ก็ห่างๆ ประการแรกคือ ตอนนั้นยังเด็กอยู่ อ่านหนังสือที่เป็นตัวหนังสือพรืดๆ แล้วเวียนหัว เลยจำได้แต่รูปงูแดกช้าง ดูตอนแรกก็เห็นเป็นหมวกๆๆ ตอนหลังมีรูปตัด เลยหันไปดูอีกทีถึงเห็นลูกกะตางู.... ก็นะ เขียนซะเล็กนิดเดียว ใครจะไปเห็น!!!!!!

ต่อมาตอนเรียนอ.แม้ว ก็เอามาแนะนำอีก หนังสือที่อ.แม้วเอามาให้อ่านนี่เป็นแบบแอดวานซ์ คือบางเล่มก็เป็นภาษาอังกฤษไปเลย อ่านไม่ออก ไม่งั้นก็อ่านแล้วงงๆ อย่างโลกของโซฟี หรือว่า เมื่อสวรรค์ให้รางวัลผมของโมริ เอโตะ อ.แม้วบอกว่าเป็นวรรณกรรมแบบโพสต์ โมเดิร์น คือจะบอกว่าอ่านจนจบไปสามรอบแล้วก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่ามันโพสต์ โมเดิร์นยังไงกันแน่ ก็ว่าละ เหมือนตอนเด็กๆ อ่านเต้าชายน้อยก็ไม่รู้เรื่อง อีกหน่อยก็คงเข้าใจ....

ว่าเรื่องเนื้อหากันดีกว่า...

หลายๆคน โดยเฉพาะคนที่เคยอ่าน น่าจะประทับใจกับประโยคที่สุนัขจิ้งจอกให้เหตุผลแก่เจ้าชายฯ หลังจากที่เจ้าชายสงสัยว่าทำไมอยู่ดีๆ ไอ้หมาตัวนี้ถึงมาขอให้ 'ฝึกให้เชื่อง'(เดา)

"สำหรับฉันเธอเป็นเพียงเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ คนหนึ่งซึ่งเหมือนๆกันกับเด็กชายอื่นๆ อีกแสนคน ฉันไม่ต้องการเธอ และก็ไม่ต้องการฉันเช่นเดียวกัน ฉันก็เป็นเพียงสุนัขจิ้งจอกธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง เหมือนสุนัขจิ้งจอกอื่นๆ แสนตัว แต่ทว่าถ้าเมื่อใดเธอคุ้นเคยใกล้ชิดกับฉัน เมื่อนั้นเราต่างก็ต้องการซึ่งกันและกัน เธอก็จะเป็นเด็กคนเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก็จะเป็นสุนัขจิ้งจอกตัวเดียวในโลกสำหรับเธอด้วย"

แต่อ่านๆ จนจบเล่ม กลับรู้สึกถูกชะตากับย่อหน้าอีกย่อหน้าหนึ่งมากเป็นพิเศษ เป็นตอนที่เจ้าชายน้อยพูดกับนักบิน(คนเขียน) เดี่ยวกับดอกไม้บนดาวบี 612 ของเจ้าชายแก

"ถ้าใครคนหนึ่ง รักดอกไม้ดอกหนึ่งซึ่งมีเพียงดอกเดียวเท่านั้นในดวงดาวนับพันล้านดวง เพียงแต่เขาได้มองดูมันท่านั้นก็ทำให้เขามีความสุขพอแล้ว เขาจะรำพึงกับตัวเองว่า "ดอกไม้ของฉันอยู่ที่นั่นบนดวงดาวดวงหนึ่งนั้น..... แต่ถ้าแกะกินดอกไม้ดอกนั้นไปเสียก็เปรียบเสมือนดวงดาวทุกดวงดับพรึบพร้อมกัน ในสายตาของเขาผู้นั้น...."เรื่องเช่นนี้เป็นเรื่องไม่สลักสำคัญรึ?"

พออ่านๆดูแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดี เดี๋ยวจะเอาไปคิดต่อ ตอนนี้ง่วงๆแล้ว ไปนอนก่อน โปรดติดตาม

credit : ข้อมูลหนังสือจากหนังสือเจ้าชายน้อยนั่นแหละ ฉบับ อำพรรณ โอตระกูล แปล