เผาให้เกรียม

posted on 01 Oct 2005 23:25 by kullatusto-san  in KUS

การเรียนในม.สองอันแสนจะจืดชืด สนุกขึ้นมาทันตาเห็นด้วยการมีอาจารย์ประจำระดับที่มีเอกลักษณ์สูงมากกกกกกก...... มากจนน่าตกใจ ชนิดที่ว่าถ้าพูดฉายาขึ้นมา เราก็จะร้องอ๋อออ.... คนนี้นั่นเอง

อ.ประจำชั้นเรามีสองคน คนนึงก็คืออ.อำนาจในตอนนั้น แค่เรียนวันแรกพี่แกก็เริ่มดุ บ่น ด่ากราด น่ารำคาญที่สุด!!!! ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ยุ่งเลย ดีที่อ.ไปประจำอยู่อาคารพละอยู่แล้ว เลยไม่ต้องไปข้องแวะ เห็นหน้าให้หงุดหงิดอยู่บ่อยๆ

อีกคนก็คือ อ.ธัฉชรา น่าจะเขียนแบบนี้นะ อ.คนนี้นี่ประกาศชัดเลยว่าพอสอนเราจบปีการศึกษาปั๊บ อ.จะออก(เออร์ลี่รีไทร์)ไปเลย แต่ขณะเดียวกันอ.ก็จะมาผลุบๆโผล่ๆให้เห็นบ้างเป็นครั้งคราว

ยังไม่ได้บอกเลยว่าห้องเราเรียกอ.ว่าอะไร เราเรียกว่า"บุญมี"เหตุที่เรียกกันว่าอย่างนี้ มันมีสาเหตุมาตั้งแต่เปิดเทอมต้น(วันแรกก็เริ่มเลย...)

วันแรกๆที่เรามาก็จะสนุกสนานกับการทักทายเพื่อน จัดโต๊ะ หาที่นั่งใหม่ๆไม่มีใครสนใจเข้าแถวตอนแปดโมงกันหรอก คนที่จะมาปิดไฟมันก็ต้องเป็นหัวหน้า ยังไม่ได้เลือกกันหน้าที่เหล่านี้จึงเป็นของ...อ.แต่เพียงผู้เดียว

อ.เข้ามาปิดไฟ แล้วก็พูดประมาณว่าให้ไปเข้าแถวเร็วๆ โดยอ้างหลักธรรมมากมายต่างๆนาๆ เช่นว่าเป็นเด็กควรตรงต่อเวลา เชื่อฟังคำสั่ง แล้วก็หลักธรรมอะไรก็ไม่รู้อีกสารพัดสารพัน น่าเสียดายที่จำไม่ได้ แต่เราจำได้ว่า อ.พูดเรื่องธรรมะในการเข้าแถวมาก มากจนติ๊ดเคยล้อว่า

"นักเรียนรีบๆไปเข้าแถวนะคะ เดี๋ยวจะไม่ได้บุญ"

สมกับที่อ.เป็นคนสอนวิชาสังคมและพุทธศาสนามากๆ

พอเข้าแถวอ่างธรรมเสร็จ เราก็จะมาสวดมนตร์ นั่งสมาธิ แผ่เมตตาให้ถูกต้อง โดยมีวิทยากร(ก็อ.เองนั่นแหละ) สั่งสอน ให้ข้อคิด บ้างก็ได้มาจากเหตุการณ์ในขณะนั้น เช่น ตอนนั้นเกิดเหตุตึกเวิร์ลเทรดถล่มพอดีใช่มั้ย อ.ก็จะมาพูดหน้าชั้นหัวข้อ"ระงับเวรด้วยการไม่จองเวร"

บางคนบอกว่า ใครอยู่ห้องที่อ.ประจำชั้นพอเรียนจบแล้วจะตีตั๋วไปขึ้นสวรรค์ได้เลย

ผลบุญของอ.นั้นแรงมาก ครั้งหนึ่งอ.ทรงพลมาเรี่ยไรเงินบริจาคสร้างอุโบสถในชนบท อ.คนเดียวหยิบแบงค์พัน พนมมือขมุบขมิบแล้วก็หย่อนแบงค์พันลงไป!!! โอ้แม่เจ้า เกิดมไม่เคยเห็นใครบริจาคมากมายมหาศาลขนาดนั้นมาก่อนเลย...

อานิสงส์ของการทำบุญ ทำให้อ.รวยพอใช้ อันนี้ดูจากชุดที่ใส่ตามวัน(อย่างวันจันทร์ใส่สีเหลือง วันพุธใส่สีเขียวทำนองนี้) แต่ของอ.นอกจากจะเป็นเสื้อสีตามวันแล้ว ยังมีแหวนอัญมณีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบๆเซนติเมตร สวมสีตามวันเช่นกัน สำทับด้วยกระเป๋าหลุยส์วิคตอง เพิ่มความหรูอีกที

สำหรับผู้หญิง บอกว่าอ.มีบุญมาก โดยดูจากลูกชายของอ.ทั้งสองคน รู้สึกว่าชื่อจุนกับอะไรซักอย่างนี่แหละ ว่ากันว่าหน้าตาหล่อมากกกก แต่เราไม่เคยเห็นหน้าตรงๆหรอก เคยเห็นแต่ด้านข้าง เลยบอกไม่ได้ว่าที่ว่ากันว่าหน้าตาดีนี่จริงหรือเปล่า

มาถึงอ.ในระดับกันบ้าง หัวหน้าคืออ.มาลิน ชื่อจริงเขียนยังไงไม่รู้(เหมือนกัน) เอาเป็นว่าอ.สอนเลขห้องเราละกัน ตอนสอนอ.มีประโยคเด็ดคือ

ไปขี้เลยไป!!!!

ที่น่าสนใจกว่าการสอนของอ. คือนิสิตที่มาฝึกสอบ อ.จะดูแลกำกับเอง(ถ้าบอกว่าอ. คงเข้าใจนะว่าหมายถึงอ.มาลิน) อ.นิสิตคนนี้ชื่อศิริลักษณ์ ที่จำได้แม่นมากเพราะว่าปั้นเรียกแบบตลกๆว่า"ซีรีแลค" ที่เป็นอาหารเด็กทารกนั่นแหละ

เหตุการณ์สำคัญของอ.ฝึกสอน คือสามารถทำให้เด็กที่เคยได้สี่ เกรดตกลงมาเหลือสองได้(อัศจรรย์มาก) ที่ดังที่สุด คือตอนอ.สร้างสถิติ ทำเด็กในปกครองตกทั้งห้อง ได้ยินมาว่านักเรียนบ่นกันขนาดหนัก(เราไม่รู้เรื่องนี้) สุดท้ายอ.ไปร้องไห้ในห้องน้ำ อ.มาลินเลยต้องรีบแก้ไขสถานการณ์ ประมาณว่า

"โรงเรียนสาธิตเราเป็นโรงเรียนของมหาลัย มีนโยบายให้เป็นที่ให้นศ.มาฝึกสอนอยู่แล้ว ถ้าไม่พอใจก็ลาออก(ไปขี้)เลยไป๊!!!"

เป็นอันว่ากลับสู่สภพปกติตามเดิม อ.กลายเป็นที่รักของนักเรียน บอกตามตรงว่า ตั้งแต่เข้ามาในโรงเรียน มีนิสิตฝึกสอนมาหลายคน ไม่เคยมีใครที่นักเรียนจัดเลี้ยงอำลามาก่อนเลย ยกเว้นอ."ซีรีแล็ค" คนเดียว

ผ่านมาลินแบบไม่มีบทเลย เหอๆ

ต่อกันที่อ.สอนอังกฤษดีกว่า คนนี้ถึงจะทำตัวเด่นขนาดไหน ก็ไม่ดังอยู่ดี อ.ท่านนี้ลงไปช่วยเก็บศพสึนามิมาด้วย

นั่นก็คืออ.ญาดา

อ.ญาดานี่ วิ่งไล่ตามกระแสแฟชั่นไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่งตัวเปรี่ยวปรี๊ด แต่ไม่โป๊เลยแม้แต่น้อย เราจึงเห็นอ.ใส่เสื้อผ้าหนาๆ ปิดตั้งแต่คอยันตาตุ่ม กลางอากาศร้อนจัด เจ๊สอนไปก็จะบ่นว่า โอ๊ย! ทำไมวันนี้มันร้อนจัง

แต่งตัวแบบนี้แล้ว กระเป๋าซึ่งเป็นของสำคัญของอ.ก็ไม่หนีไปไหน แน่นอนว่าต้องเป็นของไฮโซ บางทีเป็นกระเป๋า Dior รุ่นทรงตับสีดำขลับ บางทีก็หนังจรเข้ไม่ทราบยี่ห้อ คนเลยสงสัยกันว่า อย่างอ.หน้าไม่ได้มีราศีความรวยจับ(หมือนบุญมี) ทำไมใช้ของไฮโซจัง

ปริศนาข้อนี่เฉลย เมื่อปั้นบอกว่า เจ๊เค้าเป็นเมียเก็บทหารฟังดูก็น่าเชื่ออยู่ บางทีปั้นก็เผาอ.เรื่องที่ชอบพูดเสียงดัดจริต โดยเฉพาะเวลาเรียกชื่อ เป็นคำคล้องจองกันอย่าง หทัยชน้กนฤธร(ธอร์น -- Torn) ณิช(Nish)ดา ภูริดา...

ผัวขา.. ผัวขา... !!!!!!!!!!!!

แต่บางคนบอกว่า เค้าไม่ได้เป็นเมียเก็บทหาร เค้าเป็นเมียน้อยคนฟิลิปปินส์ตั้งหาก ก็เลยไม่รู้จะเชื่อใครดี

ยังเหลือใครอีกนะ อโณทัย เอ... เราไม่ได้เรียนกับอโณหรอก แต่ได้ยินมาจากห้องอื่นๆ ชื่นชมสรรเสริญในความไพเราะของสำเนียงภาษาอังกฤษของอ. แต่เรื่องนินทาคงมีมากกว่านั้น ถ้าจำไม่ผิด โอ๊ตเปรียบความงามของอโณว่าเหมือนกับแพะ ไม่ใช่แพะที่เป็นสัตว์เลี้ยงตามทุ่งหญ้ายุโรป แต่แพะมันคือชื่อหมาโรงเรียน มันจะมีขนยาวกระเซอะกระเซิง ขนดำๆขาวแซมประปราย เมื่อใครรู้ว่า มีคนเอาชื่อหมาไปเป็นฉายาอ. เห็นหน้าแพะ(หมา) ก็จะบอกว่า

โอ้ววว!!! เปรียบได้ตรงมากๆแก

แต่ส่วนใหญ่จะเรียกว่า อีโน ซึ่งเป็นยาลดกรดในกระเพาะกันซะมากกว่า เพราะมันตรงดี

อีกคน คนสุดท้ายเลยละกัน คืออ.เบญจพร เป็นอ.ที่....เป็นกันเองกับนักเรียนมากๆ เรื่องอะไรเค้าจะเล่าให้ฟังหมด ลองยกตัวอย่างดูละกัน

อน่างเรื่องการเป็นครูอ.บอกว่าอ.อยากเป็นครูมากกก แต่คนส่วนใหญ่จะคิดว่า มีแต่คนเรียนไม่ดีเท่านั้นถึงจะเป็นครู อ.ก็จะตอกกลับไปมั่นใจมาก ประมาณว่าชั้นอยากเรียนน่ะ ใครจะทำไม

"ศึกษาศาสตร์เป็นที่โหล่ของแกแต่เป็นที่หนึ่งของชั้นย่ะ..."

หรืออย่างหนึ่งก็เรื่องแท๊กซี่ อ.เคยเล่าว่าตอนนั้นนั่งแท๊กซี่มาโรงเรียน เดาส่าคนขับคงโกงมิเตอร์ ระยะทางระหว่างเสาไฟก็ขึ้นแล้วบาทนึง อ.เลยฝอยไปประมาณว่า ชั้นเป็นครูล่ะค่ะ นักเรียนนี่ลูกคนใหญ่คนโตทั้งนั้นเลย อย่างบางคนเป็นลูกตำรวจนะคะ แล้วก็....

ตอนนี้ คนขับเริ่มเหงื่อตก แล้วมิเตอร์ก็ค่อยๆขึ้นราคาช้าลง ประมาณนั้น

ข้ามเรื่องที่อ.จะเฉลยข้อสอบด่วนในห้องสอบไปละกัน(หมายถึงเวลาสอบ อ.จะเขียนเฉลยให้เสร็จสรรพเลย เราก็จะลอกๆ ส่งได้เต็มสบายเฮ) อ.ชอบเอาแบบสอบถามทายใจมาทำ แล้วจะมาดูว่าใครตอบอะไรตลกๆบ้าง ส่วนใหญ่เป็นคำถามทายใจเกี่ยวกับเรื่องsex

อย่างเค้าถามว่า มีมนุษย์ต่างดาวมาชวนไปดาวเค้า ไอ้นั่นน่ะ มันต้องพูดยังไงเราถึงจะยอมไป อันนี้แปลว่า ให้เค้ามาพูดหว่านล้อมยังไงเราถึงจะยอมไป.......

เห็ดตอบว่า"อยากดูอะไรสนุกๆมั้ยจ๊ะ~*"

หรือคำถามว่า ทำเค็กเสร็จแล้ว กว่าจะทำได้เหนื่อยแทบตาย เรารู้สึกยังไงว่าทำเค็กได้สักที อันนี้แปลว่า เวลาเล่นจ้ำจี้เสร็จ จะรู้สึกยังไง

เห็ด(เจ้าเดิม) ตอบว่า"สุดยอดดดดด!!!!"

คำถามสุดท้ายเลย เค้าถามว่า ถ้าเอาขนมเค็กเนี่ย ไปส่งให่แฟน อ้า.. รถแท๊กซี่มาแล้ว แท๊กซี่ๆ จอดด้วย แต่ไม่จอด เราจะรู้สึกว่าไง

ไหม(ไฮโซ หลานเจ้าของกิจการดุสิตธานี) ตอบว่า"หงุดหงิดอย่างแรง!!!"

สุดท้าย อ.แนะนำของวันปัจฉิมด้วย คือให้โคมไฟกัน อ.บอกว่า โคมไฟ หลอดขาด ก็เปลี่ยนได้ คงทน และให้แสงสว่างนำชีวิต

เป็นไอเดียที่เจ๋งมากๆ เลย..

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

-อยากเจอบุญมีอะ ยิ่งกว่าสมนาอีกหรอเนี่ย

-นิสิตมาสอนแทน ส่วนใหญ่สอนไม่ค่อยดีอะ แต่ก็มีบางคนที่มาสอนแล้วดีกว่าอาจารย์สอนเองอีก

-ญาดานี่ซิลีโคนโปะหน้าอะป่าว เคยได้ยินมาว่าสอนๆอยู่หน้าไหลเยิ้ม หนีไปเข้าห้องน้ำ

-อโณ... เมื่อก่อนก็อยู่ม.2 แต่ทำไมตอนนี้มันอยู่ม.5 ฟะ

-เบญ เคยเรียนผ่านๆ จำพี่น้องเราได้อีก - -

เขียนอีกๆๆ เป็นฟามรู้อย่างแรง

#1 By Hyteya (202.133.136.87) on 2005-10-02 19:59

ก๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สนิทกับอาจารย์วรรณามากที่สุดแล้วในม.2 และม.2นี่แหละทำให้เรารู้จักใครคนหนึ่งที่มันส่งผลต่อชีวิตของเราจนกระทั่งปัจจุบันนี้.......................เอ่อไม่บอกดีกว่า ยิ่งพูดมันก็ยิ่งเจ็บใจ

ตอนนี้อ่านชื่ออ.ญาดา คุ้มแก้วผิด เป็นญาด้า คุมเขียว เหอๆๆ แล้วก็มีอยู่ครั้งนึงดันเผลอเอาลิดวิดไปลบตรงที่ติดร.ในสมุดพกผลปรากฏว่า เราโดนอาจารย์แกด่าเละเลย แฮ่ๆๆๆ

ม.2ก็ถือว่าเป้นประสบการณ์ที่สนุกสนานและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน

#2 By Remember The Eighties on 2005-10-03 16:57

55+ งั้นอัพก็อยู่ 2/2 อะดิ ชาตะกรรมเดียวกัน แต่ก็สนุดดีน้า

#3 By orange on 2005-10-05 20:40